Otyłość jest jedną z najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych, która w wielu krajach rozwiniętych, w tym również w Polsce zaczynać stanowić istotny problem zdrowotny i ekonomiczny. Obecnie w naszym kraju, z tytułu nadmiernego otłuszczenia ciała, ryzykiem utraty zdrowia zagrożonych jest ponad 40% kobiet oraz 30% mężczyzn. Wśród zagrożeń niesionych przez otyłość na czoło wysuwają się schorzenia układu sercowo-naczyniowego, zagrożenia miażdżycą i cukrzycą. Utrzymywanie wysokiego wskaźnika masy ciała prowadzi do osłabienia utleniania krwi tętniczej, czasowego bezdechu i poważnych schorzeń płucnych. Coraz częściej zauważalny jest związek między otyłością i chorobami woreczka żółciowego oraz różnym typem nowotworów.
W programach leczeniach otyłości wykorzystuje się wiele różnych metod terapeutycznych, wśród których podstawową rolę wciąż odgrywają: obniżona podaż kalorii oraz odpowiednio dobrany wysiłek fizyczny. Popularne metody redukcji tkanki tłuszczowej oparte o stosowanie krótkoterminowej diety o dużym niedoborze kalorycznym są na ogół skutecznym sposobem redukcji masy ciała, jednakże ich odległa efektywność jest zazwyczaj niska, co w dużej mierze podyktowane jest pogorszeniem samokontroli oraz pojawiającymi się trudnościami w opanowaniu nadmiernego łaknienia.
Poszukując skutecznych i pomocnych rozwiązań, ułatwiających proces redukcji masy ciała, wiele osób wykorzystuje także dostępne na rynku różnorodne preparaty wspomagające odchudzanie, które dostępne są bez recepty niemal w każdej aptece, klubie fitness czy specjalistycznych sklepach z odżywkami dla sportowców.
Bardzo często, skuteczność wielu specyfików posiada jedynie potwierdzenie w hasłach reklamowych, gdyż niewiele jest dowodów naukowych potwierdzających ich faktyczny wpływ na organizm.
Niemniej jednak w ostatnich czasach pojawiła się także grupa preparatów których skład oparty jest o bioaktywe substancje roślinne, które - jak wynika z wielu badań - mogą stanowić korzystne uzupełnienie prowadzonych programów terapeutycznych. Do najbardziej aktywnych związków pochodzenia naturalnego zalicza się substancje indukujące termogenezę jak aktywatory receptorów β-adrenergicznych czy inhibitory prostoglandyn (kofeina, guarana, synefryna, polifenole roślinne) lub usprawniające szlak metabolizmu kwasów tłuszczowych (l-karnityna).
Mając na uwadze rosnące zainteresowanie w/w grupą suplementów, Pracownia Dietetyki Sportowej i Metabolicznej przy Agencji Promocji Zdrowia w Ostrowie Wlkp. podczas prowadzenia jednego z kompleksowych programów odchudzających wykonała badania dotyczące oceny skuteczności działania jednego najbardziej popularnych na polskim rynku środków o działaniu termogenicznym – produktu Olimp Therm Line.
W badaniu próbowano określić: czy, i w jaki stopniu suplementacja wybranym preparatem może rzutować na zmiany w masie i składzie ciała. W 6 tygodniowym eksperymencie uczestniczyła grupa 25 kobiet w przedziale wiekowym 17-58 lat. U 56% kobiet wskaźnik BMI wskazywał na występowanie nadwagi, natomiast u 36% - otyłości. W grupie badanych osób obok pomiaru wzrostu i masy ciała, dokonano także oceny składu ciała metodą impedancji elektrycznej. Badanie wykonano przed oraz po zakończeniu 6 tygodniowego eksperymentu. Przed rozpoczęciem programu, wszystkie badane kobiety uczestniczyły w 2 godzinnych zajęciach edukacyjnych, gdzie zapoznano je z zasadami prawidłowego żywienia oraz rolą aktywności fizycznej w programie odchudzania. Z każdą z uczestniczek badania został przeprowadzony szczegółowy wywiad dotyczący sposobu żywienia, stylu życia, występujących problemów zdrowotnych. Na podstawie zebranych wyników każda z osób otrzymała indywidualnie dobraną dietę o obniżonej kaloryczności oraz specjalnie przygotowane zadania kontrolne, jakie musiała przestrzegać przez okres prowadzonego programu.
Grupa 25 kobiet została losowa podzielona na 3 wybrane grupy (8,9,8 osób).
Pierwsza z grup (G1) zobowiązana była do przestrzegania zaleconej diety oraz uczestnictwa w regularnych ćwiczeniach, które odbywały się 4 razy w tygodniu i prowadzone były pod okiem wykwalifikowanego instruktora.
Druga grupa (G2) stosowała dietę oraz przyjmowała produkt Therm Line II (4 kap/dobe), jednak nie brała udziału w zajęciach sportowych.
Trzecia grupa (G3) stosowała dietę, przyjmując jednocześnie produkt Therm Line II (4 kap/dobę) i uczestnicząc w zaplanowanym programie aktywności ruchowej.

Przestrzeganie diety o odpowiedniej kaloryczności oraz eliminowanie podstawowych błędów żywieniowych to podstawowe czynniki wpływające na skuteczność każdej terapii odchudzającej. Efektywność wprowadzania zmian w sposobie żywienia zaobserwowano także w przeprowadzonym badaniu. Wszyscy uczestnicy programu zanotowali spadek ogólnej masy ciała, jednak wyniki różniły się w poszczególnych grupach, co wskazywać mogło także na udział innych czynników wspomagających odchudzanie takich jak aktywność fizyczna czy stosowana suplementacja. W grupie G1, która korzystała z diety oraz uczestnictwa w zajęciach sportowych, średni ubytek wagi wyniósł - 5,04 kg i był nieznacznie wyższy w porównaniu do wyniku osiągniętego przez grupę G2 (- 4,2 kg). Najkorzystniejszy wynik w zakresie spadku ogólnej masy ciała zanotowała grupa G3 (- 6,78 kg), która korzystała z wszystkich trzech elementów terapii: diety, aktywności fizycznej oraz suplementacji.
W trakcie prowadzonego eksperymentu próbowano określić także w jaki sposób łączenie różnych metod terapeutycznych może rzutować na zmiany w składzie ciała.
Prawidłowo zaplanowana kuracja odchudzająca powinna odznaczać się wysokim ubytkiem masy tłuszczowej w stosunku do tkanki mięśniowej. W wielu niewłaściwie przeprowadzonych programach odchudzania zdarza się, że w wyniku stosowania zbyt rygorystycznych diet, lub niewłaściwego skorelowania poziomu aktywności fizycznej z potrzebami energetycznymi organizmu, spadek wagi ciała następuje głównie kosztem utraty białek mięśniowych co w konsekwencji rzutuje na zmniejszenie tempa przemiany materii, pogorszenie jędrności ciała, osłabienie psychofizyczne oraz ryzyko pojawienia się efektu jo-jo.
Podczas prowadzonego eksperymentu, w ramach poszczególnych grup zaobserwowano, że łączenie różnych elementów terapii może w odmienny sposób rzutować na zmiany w składzie ciała.
W grupie G1 zaobserwowano wprawdzie wyższy ubytek wagi w porównaniu do grupy G2, ale z kolei w grupie G2 zanotowano skuteczniejszą ochronę tkanki mięśniowej. W grupie G1 ubytek masy beztłuszczowej wyniósł - 2,22 kg (44% spadku masy ciała), natomiast w grupie G2 jedynie - 0,94 kg (22,4%). Czynnikiem rzutującym na wyższą utratę masy mięśniowej w grupie G1 mogło być niezbyt precyzyjne dobranie kaloryczności diety w stosunku do stosowanych obciążeń treningowych. Przyczyną mogła być także zbyt późna pora wykonywania ćwiczeń. Zajęcia sportowe odbywały się między godziną 20.30 a 21.30, co uniemożliwiało przeprowadzenie odpowiedniej regeneracji żywieniowej organizmu po zakończonym treningu. Fakt ten mógł rzutować na osłabienie ochrony w zakresie powysiłkowych przemian katabolicznych.
Ponieważ grupa G2 nie uczestniczyła w zajęciach fizycznych, nie była narażona na ryzyko wystąpienia katabolizmu powysiłkowego. Zmniejszenie utraty masy mięśniowej w tej grupie badanych może być także wynikiem prowadzonej suplementacji. W wielu doniesieniach naukowych podkreśla się, że substancje bioaktywne takie jak kofeina, guarana czy polifenole roślinne poprzez stymulowanie procesów termogenezy oraz zwiększanie udziału kwasów tłuszczowych w przemianach energetycznych, oszczędzają zasoby glikogenu i białek w mięśniach. Z drugiej strony podkreśla się ich rolę w stymulowaniu procesów anabolicznych. Potwierdzeniem tego mogą być także wyniki zaobserwowane w grupie G3, która korzystała z najbardziej kompleksowego programu, obejmującego dietę, zajęcia fizyczne oraz suplementację. W okresie 6 tygodni prowadzonego programu grupa G3 zanotowała ubytek wagi na poziomie - 6,78 kg , w tym - 5,4 kg tkanki tłuszczowej (79,6%). Natomiast spadek masy beztłuszczowej wyniósł jedynie - 1,38 kg (20,4%), pomimo że badani uczestniczyli w tym samych zajęciach co grupa G1. Zaobserwowany wynik wskazuje, że stosowanie substancji o działaniu termogenicznym może nie tylko przyspieszyć efektywność spalania tkanki tłuszczowej, ale także wyraźnie zmniejszyć ryzyko utraty białek mięśniowych.