Debiutant zazwyczaj nie ma zielonego pojęcia jak się zachować na scenie, by zostać zauważonym (i docenionym) przez sędziów. Gdy startuje 5 osób, szanse na bycie zauważonym są oczywiste. Gorzej gdy do rywalizacji wychodzi 15 lub więcej. A kiedy już zostaniesz zauważony - musisz starać się zrobić na sędziach korzystne wrażenie. Zaczynamy od tego, że na scenę (a przedtem na weryfikację i wagę) wychodzić należy zadbanym od strony kosmetycznej. Włosy powinny być czyste, u mężczyzn najlepiej krótko przystrzyżone, a długie - tak samo jak u kobiet starannie ułożone by nie zakrywały umięśnienia. Ciało powinno być mocno opalone i pokryte warstwą specjalnego brązera oraz olejku (najnowsze brązery są od razu z nabłyszczaczem), nie za grubo by nie przykryć jakości umięśnienia, i nie za cienko, by nadać skórze odpowiednio ciemny kolor. Kolor skóry powinien być dopasowany także do oświetlenia panującego na scenie, im jaśniejsze, tym skóra powinna być ciemniejsza. Spodenki startowe muszą być czyste. Dlatego podczas smarowania najlepiej mieć na sobie inne, ale o identycznym fasonie.

Daj szanse złudzeniom!
Sędziowie oglądają zawodników w konkretnym oświetleniu, w danym miejscu i czasie. Oglądają - czyli mogą również poddać się złudzeniom optycznym. Wykorzystaj to dobierając odpowiednio ten najmniejszy z możliwych element stroju, jakim są spodenki. Dla zawodnika szerokiego w biodrach najlepsze będą spodenki, których boczne części są wąskie, w ciemnym (najlepiej czarnym - wyszczuplającym) kolorze. Spodenki jasne, jaskrawe niekorzystnie wpłyną na ocenę krępej sylwetki. Ci kulturyści, u których odległość pępka od wzgórka łonowego jest dosyć duża, powinni mieć spodenki z wyższą przednią częścią. Spodenki z wyższym tyłem powinni mieć ci, którzy mają zbyt krótkie nogi w stosunku do tułowia, oraz ci, których mięśnie najszersze grzbietu są za krótkie.

Zachowanie
Na scenie zawodnik powinien zachowywać się pewnie i na luzie. Jednak w miarę możliwości wszystkie mięśnie powinny być cały czas napięte. Uśmiech na twarzy, tak jakby to była przyjemna zabawa (bo przecież jest), a nie ciężka harówka. Pokazuj przy tym jak najczęściej swoje atuty, a ukrywaj słabe strony. Twoje zachowanie powinno wskazywać, że to ty jesteś tu najlepszy (mimo, że nie zawsze tak jest). Takie zachowanie przydaje się szczególnie w chwilach, gdy jest duża liczba startujących i trzeba dać się zauważyć z jak najlepszej strony, lub gdy jest się porównywanym z zawodnikiem bardzo zbliżonym formą, sylwetką i umięśnieniem.
Z doświadczenia wiem, że wygrywa zawsze zawodnik bardziej pewny siebie. Wiadomo, że podczas porównań trzeba mieć napięte w miarę możliwości wszystkie mięśnie. Także stojąc w tylnym szeregu, nie biorąc udziału w porównaniu, nie powinno się całkiem rozluśniać mięśni. Trzeba stać w pozycji jak najbardziej korzystnej, bo nie wszystkich sędziów interesuje dane porównanie (np. porównywani zawodnicy zostali już przez nich ocenieni) i w tym czasie wyszukują zawodników z szeregu do następnego porównania. Co zrobi sędzia, gdy spojrzy na ciebie, a ty akurat będziesz stał w niekorzystnej pozycji?

Część: 1 2 3